272. Kömür Yangını

.

Kaç bahar geldi, geçiyor. Yüreklerde kömür yangını. Havalar daha da ısınacak. Araya günü birlik gelip giden misafirler gibi yağmurlar alacağız. Kavun, karpuz sezonu açılacak. Bir de akrabalarımızın düğün seremonileri. Bazılarına özenle hazırlanacağız bazılarına ise katıl(a)mayıp uzaktan resimlerine bakacağız. Her düğün sonunda olduğu gibi yeni anıların yorgunluğuyla başbaşa, bir yalnızlığın hüznünü tadacağız. Oğlu kızı evlenenler onun odasını boşaltacak. Aileden ayrılanlar her zaman kanatlarını evine yöneltmek isteyecek. Gazetelerde yoğurdun faydaları, klimanın zararları anlatılacak. Çay demleyeceğiz, pazar kahvaltılarına davet edileceğiz. Yeni eşyalarımız olacak. Belki yeni arkadaşlıklarla gelecek yeni alışkanlıklar. Kömür yangını geçmeyecek. 

.


271. Plan

.

Kimse anlatmıyor eşyanın tabiatını, suyun ruhunu. Bize uzun mesai saatlerinin ardından planlanmamış burukluklar kalıyor. 

.


270. Yut

.

Korkuyla uyanıp pencereden dışarı bakıyor. Plastik kahramanların düdüklü sesleri dört yanda. Birbirimize sarılamıyoruz gürültüden. N'olur susturun!

İş işten geçti yazıyor avucunda. Dünya ile alakasızlığı belli olan kasaba, kendini kemiriyor. Meyvesi dibine çöküyor belleğin.


.


269. Kimyasal

.

Çevre ve Şehircilik Bakanlığı 2010 yılında "Büyük Endüstriyel Kazaların Kontrolü Hakkında Yönetmelik" hazırladı. Yönetmelik 2012 yılında yürürlüğe girmesi gerekirken 1 yıl daha ertelendi. Ertelenen yürütmelik nedense (gerçekten nedense?) 2013 yılında tekrar yayımlandı ve uygulama aşaması (yine nedense?) 2016'ya kadar tamamlanmadı. 

Son dakika ile yatıp kalktığımız için yukarıdaki ihmalin bir son dakikası Tekirdağ Çerkezköy'de adı bilinmeyen bir fabrikada kimyasal gaz sızıntısı sebebiyle (sayısı bilinmiyor) işçiler zehirlendi. İş kazasının ertelenebilirliği bulunmuyor. 

. 

268. Şehit

.

Aylardır maaş alamayan Zonguldak Kilimli'deki maden işçileri, paralel yapı operasyonuyla kayyum atanması sonucu işlerin daha da çıkmaza girmesiyle açlık grevine başladı. Üstelik bu işçiler, izin bulunmayan ocaklarda çalışmış. Vali söylüyor bir de bunu TTK'yı suçlayarak. Ece Ayhan'ın dizelerini evriltelim: 
Şehidimizin karnı açtır abiler.

.




267. Bugün Yine 13 Mayıs.

.

Her platformda baret, çizme, kazma, kürek, kömürlü yüzler ve hüzünlü gözler göreceğiz. Hemşireye "Çizmelerimi çıkarayım, sedye kirlenmesin" diyen madencinin, "Beni bırakın Mahmut Abi'yi alın, onun karısı hamile" diyen madencinin, "Babama Galatasaray'ın maçı var derseniz çıkar gelir" diyen madenci çocuğunun caps'lerini göreceğiz. Bugün yine 13 Mayıs. Dönemin Başbakanı R.T Erdoğan'ın 1800'lü yılların sonları 1900'lü yılların başlarından İngiltere, Fransa, Japonya gibi ülkelerden verdiği maden kazaları örneklerini anımsayacağız. Başbakan danışmanlarından Yusuf Yerkel'in bir madenci yakınını iki jandarma nezaretinde yerde tekmelemesinin görüntülerini anımsayacağız. 

Üzerinden 2 yıl geçmiş olmasına rağmen davanın halen devam ettiğini ve sorumluların halen cezalandırılmadıklarını tartışacağız. Aksine cezaların madenden kurtulan ve eksiklikleri, bozuklukları, kusurları ifşa eden madenci ve madenci yakınlarına kesildiğini bileceğiz. Tazminatsız işten çıkarılan ve iki yıldır hiç bir kurumda çalışmasına izin verilmediği için kendisine Soma şehitliğinde 302. mezarı kazan Sefa Köken'i anlamaya çalışacağız. 

Bu kazalardan ders alındı mı diye düşünüyor insan. Madenlerde iş ve işçi sağlığı, çalışma güvenliği kapsamında geliştirilen yeni bir şeyler olduğunu sanmıyorum. Soma'dan sonra Karaman'da, Zonguldak ve Bartın'da yeni maden kazaları oldu. Kaza önlenebilir bir gerçektir. Tedbiri alınmayan kaza, cinayettir. Özelleştirme politikaları sonucu  kurumların denetimsiz, adeta taşeronluğun başıboşluğuna bırakılmaları, çiftçiliği bitirilmiş köylünün hiç bir eğitimi ve deneyimi olmadan madenlerde acemice çalışmak zorunda kalmaları, üretim ve kar kapasitesinin sürekli yukarı çekilmek istenmesi sonucu işçinin dayanma gücünün zorlanması kazalara dolaylı etki eden diğer parametrelerdir. 

Bugün yine 13 Mayıs! 432 evlat bugün de babalarına çiçekli mektuplarını okuyacaklar. 

.


266. Hatıra

.

Denizi anlatıyordun sanki yorgun gözlerin derin derin dalarken uyumadan önce. Balıkçıları  anlatıyordun sanki erkenden uyanıp geniş geniş sarılarak ufka kürek çeker gibi. 

Bir fırtına, bir balık, bir deniz. Yalnızlık, talihin, "nereye" diye soran manzarası. Gözyaşlarımın hatırasından gidiyorsun.